"ROBOTS" GRAN EXPOSICIÓN EN LONDRES

   O Museo da Ciencia de Londres presentou Robots, a exposición "máis intelixente, global e completa" xamais feita sobre androides e a súa historia, según asegurou o director da institución, Ian Blatchford.
  Desde o século XVI ata os nosos días, a mostra fai un repaso dos 500 anos de evolución dos robots a través de cinco espacios ordeados cronolóxicamente -Marvel, Obey, Dream, Build e Imagine- que captan a "obsesión humana por recrearnos como máquinas".
  A exposición conta con máis de cen robots, desde o considerado como un dos primeiros, unha rudimentaria figura dun monxe mecánico do ano 1560 -creación atribuída a Gianello Torriano como regalo a Felipe II- ata RoboThespian, o primeiro humanoide tamaño real comercializado.

                 

   Robots ensina como as creencias relixiosas, a revolución industrial, a cultura popular e os soños de cómo imaxinamos o futuro influíron na evolución da sociedade e no reflexo desta nos robots, manifestou Blatchford.
  A mostra indaga sobre a cuestión de "por qué" construímos robots, antes que explorar o "cómo", aclarou o director.
  Pola súa parte, o comisario da exposición, Ben Russell, considerou que poñerse cara a cara cun home mecánico sempre foi unha experiencia "desconcertante", e que ao longo dos séculos cada xeración foina experimentando "de novo" a medida que a tecnoloxía foi avanzando. "Esa sensación de inquietude é unha das bases da relación humana cos robots", afirmou.
  Un dos primeiros robots que poderá verse no Museo da Ciencia da capital británica é un bebé que, pese a non ter intelixencia artificial e facer só movementos preprogramados como respirar, estornudar e mover brazos e pernas, impresionará aos visitantes polo seu increíble realismo.

              
 
  Outra das pezas máis especiais da mostra é o Silver Swan (Cisne de Plata), que o museo Bowes de Barnard Castle prestou a Robots ata o vindeiro 23 de marzo. Trátase dun cisne de plata a tamaño real cun mecanismo de reloxería creado en 1773, unha obra única no mundo que amosa a "interminable fascinación do ser humano por replicar seres vivos en formas mecánicas" detallou o comisario.

             

  Pese a que o termo robot non se empregou por primeira vez ata o ano 1920, estos obxetos con mecanismos de reloxería comezaron a introducir a idea do corpo humano como unha máquina e , con ela, a dos primeiros robots, explicou Russell.
  Eric, o primeiro robot británico creado en 1928 pola Society of Model and Experimental Engineers (SMEE) foi recreado para a ocasión, así como Cygan, un androide de 1950, e T800 Terminator, o famoso robot cinematográfico programado para matar, ao que interpretou Arnold Schwarzenegger.
  Na última parte da exposición, Imagine, atópanse os robots máis modernos, entre eles Zeno R25, capaz de imitar as expresións faciais dos visitantes, ou iCub, un robot programado de tal maneira que pode aprender como o faría un neno, observando, tocando e interactuando con obxetos e persoas.
  Robots poderase visitar no Museo da Ciencia de Londres ata o próximo 3 de setembro, momento no que iniciará unha xira por Reino Unido que a levará a Manchester, Newcastle (2018) e Edimburgo (2019).
           

ROBOTS COMO MESTRES ??

  ¿Robots como mestres? No futuro, os autómatas serán unha ferramenta educativa máis, especialmente para ensinar aos nenos os coñecementos necesarios na industria da alta tecnoloxía, como por exemplo escribir códigos. Algúns países de Europa, así como Estados Unidos ou Australia, xa están realizando probas.
  Na recente exposición BETT en Londres, organizada pola Asociación Británica de Proveedores Educativos, empresas especializadas na concepción de dispositivos electrónicos para a ensinanza, mostraron como preparar aos rapacess para a nova era tecnolóxica.
  Queren acercar a teoría aprendida no colexio aos coñecementos prácticos requeridos no mercado, como explica Wong Wei, conselleiro delegado de Ubtech Education: "No pasado ensinábase aos nenos coñecementos. Repetían, recitaban de memoria calquera cousa que o mestre lles ensinaba. Fan moitos exames pero non saben sobre novas tecnoloxías. Non saben facelo coas súas propias mans, simplemente memorizan a teoría, pero eso non é útil para a industria, non é util para o futuro da civilización".
  A idea é que os nenos poñan en práctica o aprendido dos mestres, como por exemplo en química.
"Cada mestre en calquera parte do mundo sabe que hai certas materias nas que é difícil conectar cos estudiantes. Por exemplo, está a tabla periódica, un trozo de papel que mostra os diferentes elementos, e como estudiante, tes que aceptalo tal cual, porque o mestre non pode demostrarcho", defende Sean McDougall, director de Touchable Universe. 

                            

  Un dos grandes retos é que os nenos se interesen por materias principalmente teóricas. Touchable Universe creou un dispositivo que permite aprender mediante o tacto. "En cada clase un trinta por cento dos nenos son o que chamamos "aprendedores cenestésicos". É dicir, naceron de tal forma que aprenden mellor cando poden tocar as cousas. Se poder ver e oír é bo, entón ver, oír e tocar é aínda mellor", continúa McDougall.
  Non hai nada mellor que aprender xogando. Por exemplo, con pezas que poden parecer os típicos ladrillos, pero en realidade, conteñen todo tipo de elementos de alta tecnoloxía, como sensores, servidores, luces LED e unha conexión blue tooth.
  Calquera pode construír un robot. Os bloques teñen distintas cores para que os nenos saibn para que serven. Por exemplo, se queres que algo se mova, usas un laranxa, porque son os que teñen un motor,   Os nenos aprenden o básico da robótica porque chegan a comprender qué compoñentes electrónicos necesitan para construír un robot. Tamén aprenden coñecementos básicos de escritura de códigos porque unha vez que o robot está construído, para que faga algo, teñen que programalo cunha aplicación.
  Os instrumentos educativos cambiaron rápidamente nos últimos anos e espérase que moitas das tecnoloxías que empezamos a ver nos colexios acaben convertíndose na norma.
Sen embargo, a utilidade dos robots na educación estará máis determinada polo uso que os educadores decidan facer deles ca pola tecnoloxía en sí.

REEMPLAZAN TRABALLADORES DE OFICINA POLA INTELIXENCIA ARTIFICIAL

  O futuro xa chegou. A aseguradora xaponesa Fukoku Mutual Life reemplazou a 34 empregados de oficinas, por un sistema de intelixencia artificial basado no IBM´s Watson Explorer, capaz de calcular os pagos aos asegurados. A compañía estima un crecemento da productividade do 30% e amortizará a inversión (1,6 millóns de euros) en menos de dous anos.
  A maior parte da atención ao cliente xirará en torno á automatización de procesos con sistemas robotizados. Xa funcionan en fábricas como as de automoción, pero esta tecnoloxía xa comeza a suplir o traballo basado no coñecemento. O mantemento da inversión de Fukoku Mutual Life é de 122.000 euros ao ano e permitirá aforrar algo máis dun millón de euros anuais.

 
  O sistema está basado no IBM´s Watson Explorer, que, según a firma tecnolóxica, posúe tecnoloxía cognitiva que pode pensar coma un ser humano. "É capaz de analizar e interpretar tódolos seus datos, incluíndo texto non estructurado, imaxes, audio e vídeo", asegurou a compañía, según recolle o xornal The Guardian.
  O software instalado este mes de xaneiro en Fukoku leerá deceas de miles de certificados médicos, duración das estancias no hospital, as historias médicas e calquer procedemento cirúrxico antes de calcular os pagos. A aseguradora confía nunha reducción drástica do tempo necesario para calcular os desembolsos da empresa. A pesar destes adiantos incorporados, Fukoku asegura que as sumas non se pagarán ata que sexan aprobadas por un membro do persoal.
  Este non é un caso illado. Según un informe do Instituto de Investigación Nomura de 2015, cerca da metade dos traballos en Xapón poderán ser realizados por robots en 2035. O envellecemento da poboación nipona, xunto coa destreza en tecnoloxía robótica do país, converte a Xapón nun excelente campo de probas para a intelixencia artificial.

                   
                       

  Un software de análise similar xa se usa nunha serie de empresas de EEUU para realizar tarefas de servicio ao cliente. Ademáis, outras tres compañías de seguros xaponesas están probando ou implementando sistemas de intelixencia artificial para automatizar traballos tales como atopar plans ideais para os clientes. Unha compañía de seguros israelí, Lemonade, tamén aforrou 57 millóns de euros ao "reemplazar a traballadores de oficina por robots e aprendizaxe automático", según o conselleiro delegado de Lemonade.
  Este é un paso máis no proceso de aprendizaxe e implantación da intelixencia artificial para realizar labores basadas no coñecemento, como en aseguradoras e servicios financieiros. De feito, esta tecnoloxía será probada na política do Xapón. En febreiro, o Ministerio de Economía, Comercio e Industria probará este sistema para axudar aos funcionarios a redactar as respostas dos ministros durante as reunións do gabinete e as sesións parlamentarias.

OS ROBOTS REVOLUCIONARÁN A ARTE DA GUERRA

   Os próximos avances tecnolóxicos transformarán a arte da guerra e permitirán dar un papel preponderante aos robots, como aos drones, e equilibrar as diferencias entre estados ou entre estos e os grupos terroristas, aseguran expertos e responsables. Nunha mesa redonda celebrada no Foro Económico Mundial de Davos e adicada ao "futuro da guerra", varios expertos consideraron que estes progresos son ineludibles e que poderían comportar perigos que deberían terse en conta o antes posible.

                 

  "É certo que veremos cada vez máis misións militares confiadas a robots", defendeu a estadounidense Mary Cummings quen, antes de ser profesora especializada en interacción entre humanos e robots na Universidade de Duke ( Estados Unidos), foi unha das primeiras mulleres piloto de combate da Mariña dos Estados Unidos. "Israel xa anunciou a súa intención de reemplazar a todos os seus pilotos por robots e en Estados Unidos, algúns xenerais aseguraron que o último piloto de caza da historia da forza aérea de Estados Unidos xa naceu", defendeu.
 "A realidade é que as misións de caza e de bombardeo xa se efectúan moito mellor con aeronaves sen piloto ca con humanos", agregou. "É máis seguro para a forza aérea estadounidense enviar un dron para unha misión de bombardeo. É definitivo. Vamos a ver cada vez máis misións no aire encomendadas a robots". Para a ministra holandesa de Defensa, J. Plasschaert, "este tipo de arma é xa unha evolución definitiva, xa non hai marcha atrás". "Por exemplo, vamos a estar confrontados a sistemas de intelixencia artificial capaces de modificar durante unha misión as súas propias regras de combate. Por eso son tan importantes a dimensión ética e o control humano deste tipo de armas", explicou.

                                 

           

  A difusión rápida e a gran escala das tecnoloxías civís que poden adaptarse fácilmente a un uso militar reducirá as diferencias entre nacións ou, incluso, entre os exércitos mellor equipados e os grupos terroristas, subraiaron os participantes da conferencia. Así, un cazabombardeiro estadounidense F-38 ,a próxima xeración de naves da forza aérea de Estados Unidos, poderá ser neutralizado por un enxame de pequenos drones fabricados, por un coste irrisorio, en impresoras 3D e enviados aos seus reactores, que non sobrevivirán. "O grupo Estado Islámico", agregou Cummings, "pode imprimir en 3D miles de drones, equipalos con armas convencionais ou biolóxicas e provocar danos moito máis importantes que un bombardeo quirúrxico dun aparato de última xeración. "A barreira de entrada tecnolóxica baixou tanto que calquera pode ter este tipo de drones (...).Creo que Google e Facebook xa dispoñen de tecnoloxías de drones superiores ás das axencias de intelixencia de tódolos países", sinalou.

MANS DE ROBOTS MÁIS HUMANAS

   Un fogar habitado por persoas, sobre todo si entre elas figuran nenos ou suxeitos moi desordeados, é para un robot convencional un entorno caótico, completamente distinto ao ambente ordeado e cuadriculado dunha cadea de montaxe nunha fábrica.
  Novos algoritmos poderían axudar aos futuros robots domésticos multiusos a traballar nas condicións cambiantes e impredicibles dunha vivenda ocupada por humáns.
  Boa parte da actividade dos robots industriais actuais, incluíndo ao típico brazo robótico universal, consiste en agarrar un obxeto dun sitio e colocalo noutro punto. Polo xeral, os obxetos, tales como compoñentes de automóveis nunha cadea de montaxe, están colocados de modo que o brazo os poida coller con facilidade; o deseño do apéndice que fai o agarre incluso pode responder á forma dos obxetos.

                       
 
  Sen embargo, os robots domésticos multiuso terían que ser capaces de manipular obxetos de moi variadas formas, deixados en calquer lugar, incluso tirados de calquera maneira nos sitios máis inapropiados. E na actualidade, a destreza dos robots dispoñibles comercialmente está lonxe da destreza da man humana. Sen embargo, non é imprescindible dotar aos robots de mans sofisticadas e carísimas, se se lles ensina a usar as súas mans rudimentarias de maneira inxeniosa. As estratexias usadas para manipular obxetos por unha persoa que, por exemplo, leva as mans enfundadas en guantes grosos ou as ten parcialmente ocupadas sosteñendo obxetos, pódenlles ser moi útiles a eses robots modestos.
  Tomando como punto de partida esta idea, Jennifer Barry e Annie Holladay, dúas imaxinativas robotistas do Instituto Tecnolóxico de Massachussets (MIT), en Cambridge, Estados Unidos, desenrolaron novos algoritmos para que robots multiuso domésticos superen mediante estratexias humanas as limitacións das súas mans artificiais.
  O algoritmo presentado por J. Barry permite a un robot empuxar un obxeto pola superficie dunha mesa, de modo que parte del quede por fora do borde, onde se lle pode agarrar máis fácilmente. É unha táctica parecida á que os humanos usamos para recoller con rapidez moedas pequenas depositadas nunha mesa.
  O algoritmo presentado por A. Holladay permite a un robot de dous brazos utilizar unha das súas pinzas para impedir que dea a volta o obxeto que está colocado no seu sitio coa outra pinza. Esta forma de proceder tamén é moi típica da conducta humana.

KIROBO MINI, O TEU NOVO AMIGO

  Desde Doraemon ata Mazinger Z, pasando por R2D2, ou Wall-e, todos algunha vez quixemos ter un robot ao noso lado. Toyota acerca este desexo co seu novo producto, o Kirobo Mini, unha pequena criatura que foi deseñada como un asistente de comunicación que pode facer de copiloto ou asistente no fogar. Este autómata está basado no robot astronauta xaponés Kirobo, tamén da firma nipona.
  Polo seu aspecto ben puidera ser o protagonista dalgún debuxo animado, pero fará compañía física aos xaponeses a partir de 2017.

                    

  Foi presentado no pasado Tokio Motor Show e o seu precio ronda os 349 euros. Ao precio da compra hai que engadirlle unha cuota de 2,6 euros ao mes para xestionalo e actualizalo a través dunha aplicación. Segue a estela doutros robots domésticos pero máis caros como son o Pepper de Softbank (1700 euros) ou o RoboHon (1610) de Sharp.
  O Kirobo Mini mide apenas 10 centímetros e pesa 183 gramos. Pode gardarse nunha bolsa. O tamaño escollido non é unha casualidade, xa que unha das intencións do fabricante é que poida ser transportado no posavasos do coche. Este autómata pode ser útil na conducción, como copiloto, emitindo un son se nota cansancio no conductor ou algunha actitude agresiva ao volante. Tamén informa do número de kilómetros percorridos ou do combustible consumido.

                        

   Desde Toyota afirman que ten a intelixencia dun neno de cinco anos. Tampouco é gratuita esta comparación, xa que pretende recuperar o instinto maternal e paternal dos xaponeses. Según un recente estudo coas actuais tasas de fertilidade e de envellecemento da poboación de Xapón, o país reduciríase a unha sóa persoa en 1750 anos. A autoextinción...
  Según Toyota, o Kirobo Mini ten a capacidade de aprender frases e pode recoñecer a través duns sensores expresións faciais para determinar o estado de ánimo do seu dono. Incluso se pode integrar nunha casa domótica para advertir se as portas están pechadas.
  Con esta creación, a compañía pretende dar un paso adiante na intelixencia artificial para atraer a novos expertos en robótica. Toyota busca combatir as incursións de xigantes tecnolóxicos como Google ou Apple na industria do automóvil. O fabricante xaponés invertiu máis de 1000 millóns de dólares nos últimos cinco anos nestas tecnoloxías.
  Enmarcado na estratexia tamén estaba o Kirobo maior, de 34 centímetros e un kilo, que desplegou do Centro Espacial de Tanegashima (sur de Xapón) rumbo ao espacio en 2013. Acompañado polo astronauta nipón Koichi Wakata, Kirobo parafraseou en órbita a Neil Amstrong: "O 21 de agosto, un robot deu un pequeno paso cara un futuro mellor para todos". Este insólito astronauta regresaba á Terra, despois de ter marcado un paso máis na interacción entre humanos e robots, cada vez máis estreita.

                   

O CIRURXIÁN R2D2

   Preceyes BV, unha compañía holandesa adicada á robótica médica nada da Universidade de Eindhoven, desenrolou R2D2 (Robotic Retinal Dissection Device), que non é o popular robot de Star Wars, senón un brazo robótico cunha gran precisión. Está especialmente deseñado para realizar procedementos a pequena escala na cirurxía ocular.
  Os robots teñen a capacidade de realizar moitas tarefas dunha forma máis precisa e eficaz que os seres humanos. Por este motivo, resultan de especial utilidade na práctica quirúrxica, onde en moitas ocasións a habilidade para executar os movementos cunha precisión milimétrica supón o éxito da intervención.

                         

  En cirurxía, o uso de robots convertiuse en algo habitual na última década porque proporcionan gran cantidade de beneficios: ofrecen aos cirurxiáns un maior nivel de control sobre os seus movementos, ao mesmo tempo que reducen o risco de infección e o trauma dos pacientes.
  Gracias á axuda destes dispositivos, pódense levar a cabo intervencións moi complexas que sería difícil facer sen estas ferramentas ou en ocasións imposible. Da Vinci, un robot quirúrxico para reparar válvulas cardiacas, é un dos que conta con máis experiencia ás súas costas e xa operou a máis de tres millóns de pacientes en todo o mundo.
  Un dos grandes inconvintes dos robots quirúrxicos é que ata agora eran demasiado voluminosos, polo que non se podían empregar para efectuar certos procedementos a pequena escala. Sen embargo, R2D2 é moito máis reducido e permite executar movementos precisos para traballar no interior do globo ocular.

                      
 
  A primeira intervención realizada con este robot tivo lugar no Hospital John Radcliffe de Oxford en Inglaterra o pasado mes de setembro, e permitiu ao cirurxián practicar unha incisión na retina e manipular unha membrana de menos dunha centésima de milímetro de espesor. Desde entón, outros pacientes tamén foron operados con éxito utilizando R2D2.
  Non obstante, este non é o único robot quirúrxico para a oftalmoloxía. Tamén atopamos a Axsis, un prototipo no que comenzou a traballar o pasado mes de abril un equipo de Cambridge Consultants, que cun tamaño dunha lata de refresco é un dos robots máis pequenos coñecidos para o seu uso en cirurxía.
  Ningún dos dous modelos está dispoñible á venta aínda. O equipo de Axsis continuará optimizando o robot para reducir o seu coste e facelo asequible aos hospitais máis pequenos.